اى شيخ اين دو تن ، فرزندان منند ، آنان را به نزد شما آوردم كه به ايشان فقه بياموزى ! شيخ مفيد به ياد خواب شب گذشتهء خويش افتاد و گريه كرد و آن گاه داستان خواب خود را براى فاطمه بازگو نمود . آرى بدينسان شيخ مفيد به تعليم و تربيت آن دو كودك همّت گماشت و خداوند نيز بر آنان منّت گذاشت و درهاى دانش و فضايل فراوانى را به روى آنان گشود و از آنان آثار ماندگار و مفيدى در روزگار به جاى ماند . اين داستان را ابن ابى الحديد نيز در شرح خود جلد 1 ، صفحهء 41 آورده است . شاگردان سيّد رضى جمعى از بزرگان شيعه و سنّى از وى روايت كرده‌اند كه علامهء امينى نام 9 تن از شاگردان او را نقل كرده مىگويد . از كسانى كه از سيّد رضى روايت مىكنند مىتوان به برادر بزرگوارش سيّد مرتضى و شيخ الطائفه ، ابو جعفر محمد بن حسن طوسى اشاره كرد . « سيّد رضى » با همّت عالى خود ، مدرسه‌اى شبانه‌روزى براى تحصيل و اسكان طلّاب و دانشجويان علوم دينى تأسيس كرد و آن را « دار العلم » ناميد . او نخستين كسى است كه در اسلام مدرسهء علمى شبانه‌روزى با كليّهء لوازم و كتابخانه تأسيس كرد . « 1 »

--> ( 1 ) يادنامهء علامه شريف رضى ، صفحهء 29 .